Тормышыбыз өлгесе ул
Җир йөзендә бер-берсенә ике тамчы судай охшаш язмышлы кешеләр булмый. Һәркемнең үз йөзе, үз холкы. Тәпи басып киткән тәүге адымыннан ук кеше үз сукмагы, үз юлы буйлап китә. Берәүләрнең үткән юлында бушлык, чүп үләннәре кала, ә икенчеләре аның һәр өлешен гөл-чәчәккә күмә, матур хатирәләре аерылмас юлдаш булып озата бара. Безнең
әтиебез РИШАТ ӘХМӘТОВ икенчеләр рәтендә…