“Ике тапкыр аттым, аннан пычак алып суйдым...”
Табигать байлыкларына рөхсәтсез кул сузарга ярамаганлыгын әле күпләр аңлап бетерми. Аңласалар да, аны колак яннарыннан гына уздыруны хуп күрә. Табигатьнеке икән, димәк бөтен кешенеке дип уйлый алар. Ләкин, ялгышалар. Урманнардагы агачларны рөхсәтсез кисәргә ярамаган кебек, кыргый җәнлекләрен дә ауларга рөхсәт ителми. Бу браконьерлык дип атала.