АПАЛЫ-СЕҢЕЛЛЕ ЭЛЬВИРА ҺӘМ ГӨЛНАЗ: Авылда калганыбызга үкенмибез, дәртләнеп эшлибез!
Һәр савучы, бозау караучы, терлекче, зооветбелгечләрнең эшчәнлеге һәрчак данга, ихтирам-хөрмәткә лаек. Инкяр итмәссез, нәкъ шушы тырыш һәм уңган затлар булганда илебез табыннары мул, иртәгәсе көнебез хәерле! Районның хуҗалыкларында табыш алу, рентабельлелек буенча алга китеш күзәтелә. Авыл хатын-кызлары... Алар уңган һәм эшсөяр. Мин аларны дәртле һәм хисле, шат күңелле һәм көләч йөзле, хуш исле һәм ярсу, җырлы һәм былбыллы, бар дөньяга җан өрүче язга охшатам.